Napster lanserer DRM-fri nedlastingsteneste

Napster lanserer nedlastingsteneste med 6 millionar spor, utan DRM! Dette slår glatt iTunesMusicStore sin 2 millonar DRM-frie spor. Jaggu på tide! Dersom nokon no kan sette opp kvaliteten på spora, skal du sjå at folk handlar.

Viktig norsk rockehistorie (nesten) gratis, del II!

Alle platene til legendariske Lost at Last kan no lastast ned, i god mp3kvalitet, for kun 5$ pr album. Gå til sidene http://cdbaby.com/all/lostatlast og svi av litt plastkort!
Og gratulasjonar til gitaristen Mr Heinemeyer, som nettopp har fått sitt 3 barn, Maria!

Eit par postar til bloggen er under arbeid, og det trur eg kan verte bra.

Viktig norsk rockehistorie, gratis!

Sick Little Label, som på 90-tallet gav ut eit par gode undergrunnsband frå Bergen, er no på bana igjen som download-label. Det betyr at du kan laste ned svisker frå band som The Swamp Babies, Stratosgutane, Syv m.fl. heilt gratis, med godt samvit! Labelen brukar Creative Commons lisens (klikk og les meir dersom du ikkje veit kva det er for noko!).

Uansett, masse godbitar her å kose seg med. Frå ein tid er rock frå Bergen var skikkeleg EKTE.

Sick Little Label.

NIN slår til igjen.

I staden for å sutre, som mange artistar gjer på grunn av folk lastar ned musikk utan å betale (Thomas Dybdahl t.d. må jo ha inspirasjon til drøssevis av sutreplatene sine berre på grunn av dette) lanserer no NIN eit instrumentalalbum i mange ulike format, distribuert i ulike kanalar og med ulik prising. Alt fra gratisversjonen av dei 9 første låtane, som kan lastast ned via thepiratebay, til den ultra-eksklusive versjonen til 300$.

Det er berre å ta av seg hatten. For å oppsummere:

- Alle filene, til og med gratisversjonane, er i høg kvalitet og fri for DRM. Smart. Dersom filene først skal flyte rundt på nettet, kan det like godt vera gode versjonar som let bra.
- Dei brukar blant anna thepiratebay.org, av mange sett på som ein av hovudfiendane til musikkindustrien, til å distribuere platene sine. Smart. Etterspurnaden var større enn servarkapasiteten NIN kunne tilby, så å la dei som lastar ned å dele frå sine maskiner lettar distribusjonen.
- Dei oppmodar brukarane til å dele filene med så mange som mogeleg, og seier at dei utan tvil nok vil finne resten av albumet der og. Men, dei oppmodar dei som likar musikken om å sjekke ut dei offisielle sidene til plata der ein digital versjon kan tingast for 5$ og der fysiske versjonar og kan tingast. Ingen fy-fy, inga kjefting, berre venlege oppmodingar. Smart!
- Alle dei fysiske versjonane av utgjevinga gjer tilgang til alt materialet med ein gong i digitalt i tillegg. Smart. Du kan lytte til musikken medan du ventar på at posten skal halde deira del av avtalen.
- Til og med gratisversjonen innheldt 40-siders booklet. Stilig.

Og på ein måte kan vi kanskje takke gode gamle Johnny Cash for deler av dette? Innspelinga hans av NIN-låta "Hurt" har gjort den låta til ein av dei mest kjente låtane i dette årtusen. Det kan umogleg ha gjort skade for hovudmannen Trent Reznor sin økonomi.

Men det er ingen tvil om at han fortener det.

Meg og Trent...

Trent Reznor frå Nine Inch Nails støttar argumetet "mitt" om avgift på internett-tilkobling for å kompensera for nedlasting. Les artikkelen her.

Do or do not, there is no try.

Startar med dette opp igjen bloggen min her stort sett for skrivetreninga sin del. Grunnen til dette er at eg igjen er ute med ein kronikk i BT: Sauer, ulvar og pirater der eg kommenterer ein del ting om nedlasting av musikk og artistforbundets (der eg sjølv er medlem) håplaust reaksjonære utspel mot Unge Venstres forslag om å legalisere fildeling til privat bruk.

Ellers er det ein del ting som gler meg i det nye året, som at Sony endeleg ser ut til å fjerne DRM frå musikken dei sel online. Dette vil knekke Apple sitt defacto monopol på sal av online musikk via ItunesMusicStore, men kan slik eg ser det vera til fordel for dei ettersom dei allereie har mange brukarar samt at no vil det gå an på ein lettare måte for alle som ikkje har eit sjukt kjærleiksforhold til dingsar med eple på å bruke musikken på sine eigne spelarar.

Ein annan ting som gler meg er at mine gamle heltar Judas Priest skal spele i min heimby Bergen i sumar. Screaming for vengeance! Ellers har mitt elsk/hat-forhold til å spele i band definitivt etablert seg i hat-leiren for ein stund. Ein vert aldri for gammal for rock eller for å spele rock, men eg er definitivt for gammal for bullshit!

Til høgre i bloggen vil eg legge linkar av interesse med ujamne mellomrom (men oftare enn blog-innlegg), stort sett om dingsar, teknologi, musikk og andre artige ting.


You've got another thing coming....

Interoperabilitet?

Motorola lanserte forrige veke med brask og bram sin nye telefon ROKR som er den første til å støtte avspeling av musikk koda med Apple's DRM system FairPlay. Med andre ord kan den spele låtar som er kjøpt frå ITMS eller rippa fra cd ved hjelp av iTunes. Den kan ikkje laste ned musikk direkte over telenettet, låtane må overførast frå PC/Mac.

No er ikkje dette noko revolusjonerande, det har i lengre tid gått an å spele mp3-filer på mobiltelefonar, men etter mitt kjennskap har det enten ikkje vore brukt DRM system, eller proprietære DRM system som gjer at ein ikkje kan flytte filene fritt mellom PC og mobiltelefon. Den nye N91 til Nokia skal støtte DRM frå OMA (Open Mobile Alliance), har opptil 4gigabyte minne og brukar Windows Media Player 10. Det skal og vera mogeleg å laste ned musikk direkte frå telenettet eller via innebygga WLAN. Modellen W800i til SonyEricsson har også walkmanfunksjonalitet, utan at det der er implementert løysingar for DRM.

Essensielt er det iallefall at ein kan ha interoperabilitet mellom PC/Mac og mobile einingar for at det skal verte allmen akseptert som teknologi.

Det er verd å merke seg at Apple her går i allianse med Motorola og mobilnettet Cingular for å lansere iTunes-kompabilitet på mobil. Ein kan jo berre spekulera i Apple's motiv for dette, men at dei vil spreie sin proprietære teknologi utover Mac og iPod verkar ikkje usannsynleg.

På marknadsføringssida har dei inngått eit samarbeid med eit anna sterkt varemerke: KISS som verkt brukt aktivt, bland anna på plakatar og på nettsida (klikk på make them dance for å få karakterane i reklamen danse til Kiss) . Nettsida har forøvrig ein artig vri der ein kan setje inn eit bilete av seg sjølv på personane i reklamen, eit triks som også vart brukt i marknadsføringa for filmen Wedding Crashers.

Artikkel om digital distribusjon

Har skreve ein artikkel om korleis usignerte band skal få distribuere musikken sin digitalt over heile verda, og til og med få betalt for at låtane vert lasta ned. Den er publisert på www.heavymetal.no, klikk her for å lese artikkelen.

Første post.

Her skal det postast tanker og kommentarar rundt faglege ting som opptar meg. Eg jobbar med undervisning i krysningspunktet mellom teknologi, marknad og strategi, og er spesielt interessert i tilfeller der dette involverer musikk.

Til høgre er det linkar til ein del artiklar som enten er basert på eller skreve av meg om hovudfagsoppgåva mi ved NHH: ”Nye spilleregler i en tradisjonell industri – kampen om dominant design for musikknedlasting”. I oppgåva tar eg for meg aktørar innan digital distribusjon av musikk, og vurderer dei strategiske grepa dei har tatt for å hevda seg i marknaden.

Ein interessant utvikling er at Sun foreslår eit uavhegig DRM system. DRM er system for handsaming av opphavsrett, men etter mi meining har det i stor grad i tillegg vore brukt for å låse forbrukarar til ein teknologi, t.d. låsar Apple brukarar av iTunes Music Store (ITMS) til spelaren iPod. Sun forslår eit system som hindrar piratkopiering, men som tillet avspeling av musikken på ulike "mp3-spelarar". Svært fornuftig, men lar det seg gjere?

Ei anna sak som er interessant er at Warner opprettar ein eigen avdeling som kun skal selge musikk digitalt. I følge meldinga vil dei satse på "smalare" musikk og jobbe på lengre sikt med artistutvikling. I og med at ein har mindre kostnader til platepressing, distribusjon og marknadsføring skal det mykje mindre til for at det svarar seg for plateselskapet. For musikk generelt sett er dette og ein fordel, avdi artistar slepp å verte pressa inn i ein musikalsk mal som passar dei regjerande trendene.

Jobbar litt og for tida med å finne ut av Topic Maps, eller emnekart som dei vert kalla på norsk. Det kan best skildrast som ein standardisert måte å ordne informasjon på, der ein lagar koblingar mellom assoierte emner. For eit døme på web-navigering basert på emnekart, sjekk sidene til ITU, øverst i høgre hjørne. Fascinerande?

Har jobba litt med emnekart editoren Protegé, utvikla ved Stanford University. Skal oppdatere bloggen med utviklinga i det prosjektet og.

Ellers er hausten ein travel tid, men håpar eg får tid til å poste her jamnleg.

Lev vel!